کتاب صوتی خانه جای مردگان است

گاهی تاریک‌ترین رازها، نه در خانه‌های متروکه، بلکه در دل خانواده‌ها پنهان شده‌اند. کتاب صوتی خانه جای مردگان است نوشته‌ی جنوا رز، تریلری روان‌شناختی و پرتعلیق است که با روایتی چندلایه و غافلگیری‌های پی‌درپی، مخاطب را تا آخرین لحظه درگیر حقیقتی می‌کند که سال‌ها زیر سایه‌ی سکوت و پنهان‌کاری مدفون مانده است.

داستان با مرگ مادر خانواده آغاز می‌شود؛ اتفاقی که سه خواهر و برادر را پس از سال‌ها دوری، دوباره به خانه‌ی دوران کودکی‌شان بازمی‌گرداند. در حالی که مشغول مرتب کردن وسایل والدینشان هستند، به مجموعه‌ای از نوارهای قدیمی VHS برمی‌خورند. اما یکی از این نوارها، همه‌چیز را تغییر می‌دهد؛ تصویری از پدرشان با لباس‌هایی آغشته به خون و جسدی که هیچ‌کدام از آن‌ها هرگز به خاطر نمی‌آورند. کشفی که گذشته را از نو زنده می‌کند و آن‌ها را در مسیر افشای رازی قرار می‌دهد که شاید بهتر بود برای همیشه دفن می‌شد.

جنوا رز با بهره‌گیری از روایت چندصدایی، داستان را از زاویه‌ی دید هر یک از اعضای خانواده پیش می‌برد و به‌تدریج لایه‌های پنهان شخصیت‌ها، روابط خانوادگی، کینه‌ها، اعتیاد، احساس گناه و رازهای قدیمی را آشکار می‌کند. هر فصل، تکه‌ای تازه از این پازل پیچیده را پیش روی مخاطب می‌گذارد و او را وادار می‌کند بارها درباره‌ی حقیقت، قضاوت خود را تغییر دهد.

خانه جای مردگان است تنها یک رمان جنایی نیست؛ روایتی درباره‌ی تأثیر رازهای خانوادگی بر نسل‌های بعد، پیامدهای پنهان‌کاری و مرز باریک میان عشق، وفاداری و خیانت است. نثر روان، ریتم تند و پیچش‌های غیرمنتظره‌ی داستان، این اثر را به یکی از تریلرهای خواندنی سال‌های اخیر تبدیل کرده است.

نسخه‌ی صوتی این رمان با ترجمه‌ی الهام قدوسی و روایت فاطمه صداقتی، ناهید حجت‌پناه، رامین سلیمی و مائده دوستی منتشر شده و اجرای چندصدایی آن، فضای پرتعلیق و رازآلود داستان را تأثیرگذارتر کرده است.

کتاب صوتی خانه جای مردگان است برای شما مناسب است اگر:

به رمان‌های جنایی، معمایی و تریلرهای روان‌شناختی علاقه دارید.
از داستان‌هایی با رازهای خانوادگی، روایت‌های چندصدایی و پایان‌های غافلگیرکننده لذت می‌برید.
آثار نویسندگان پرفروش و معاصر این ژانر را دنبال می‌کنید.
به دنبال یک کتاب صوتی پرکشش هستید که از ابتدا تا پایان شما را درگیر خود نگه دارد.

در بخشی از کتاب خانه جای مردگان است می‌خوانیم

سینه‌اش به‌سختی بالا و پایین می‌رفت. با دقت به بالا و پایین رفتن سینه‌ی مادرم نگاه می‌کردم تا از نفس کشیدن او مطمئن شوم. او چشم از غروب خورشید برنمی‌داشت. صدایش هنوز در گوشم می‌پیچید، چند هفته‌ی پیش که هنوز حرف زدن برایش چنین دشوار نشده بود، گفت:

توی زندگی نمی‌تونی روی چیزهای زیادی حساب کنی، اما این… یکی از چیزهایی هست که همیشه می‌تونی روش حساب کنی. هر اتفاقی هم که بیفته، خورشید طلوع و غروب می‌کنه. مهم نیست تو مریض باشی یا ناراحت. مهم نیست جنگ باشه یا صلح. اصلاً مهم نیست که اونو ببینی یا نه. اما خورشید، همیشه کارش رو انجام می‌ده. پس می‌تونی روش حساب کنی.

مادرم حتی در روزهای پایانی عمر خود نیز سعی داشت درس‌هایی به من بیاموزد، من را راهنمایی کند و به روش خودش، یعنی با درس دادن و سخنان حکیمانه، به من عشق بورزد. آهسته دستش را در دستانم فشردم تا متوجه شود هنوز کنارش هستم. اما همین فشار کوچک انگار به بدنش فشار آورد و هوا در ریه‌هایش منقبض شد و شروع به خس خس کرد. اسفنج را به آب آغشته کردم و آن را بالای دهان نیمه‌بازش فشار دادم. اما او باز هم چشم از غروب خورشید برنمی‌داشت. لبان خشکیده‌اش را با اسفنج خیس مرطوب کردم و با شنیدن دوباره‌ی نفس‌های بریده‌اش، نشستم و به صندلی تکیه دادم.

سرانجام خورشید پشت افق محو شد و مادرم سرش را به سوی من برگرداند. لبخند زدم، اما او پاسخ لبخند من را نداد. می‌دانستم که مرگ بسیار به او نزدیک است، حضور مرگ کاملاً حس می‌شد.

«سلام مامان.» سعی می‌کردم هر چه بیشتر این کلمه را به زبان بیاورم، چون می‌دانستم بعد از این، هرگز نمی‌توانم کسی را به این نام صدا بزنم. تنها اوست که لیاقت این نام را دارد. هیچ جایگزینی وجود ندارد. بغض گلویم را فشرد و احساس کردم نفس در سینه‌ام حبس شده است. قرار بود گریه‌ای را که از اعماق وجودم نشأت می‌گیرد تجربه کنم، گریه‌ای دردناک که توان متوقف کردن آن را نداشتم. گریه‌ای که قرار بود تمام اعضا و جوارحم را به لرزه درآورد. دستش را در دست گرفتم، اما دستانش سرد بود و من با تمام وجود معنای آن را می‌دانستم.