کتاب صوتی ضیافت: سخن درباره عشق

عشق چیست و چرا انسان از دیرباز در جست‌وجوی معنای آن بوده است؟ کتاب صوتی ضیافت اثر جاودانه‌ی افلاطون، با ترجمه‌ی روان محمدعلی فروغی، یکی از مهم‌ترین رساله‌های فلسفی تاریخ است که در قالب گفت‌وگویی جذاب، دیدگاه اندیشمندان یونان باستان درباره‌ی عشق را روایت می‌کند. این اثر، از مشهورترین متون فلسفی جهان به شمار می‌رود و مفهوم عشق افلاطونی را از زوایای گوناگون بررسی می‌کند.

درباره‌ی کتاب صوتی ضیافت

داستان در مهمانی باشکوهی آغاز می‌شود که آگاتون، شاعر نامدار آتنی، برپا کرده است. مهمانان تصمیم می‌گیرند به جای بزم و نوش‌خواری، هر یک درباره‌ی عشق سخن بگویند. از فایدروس که عشق را سرچشمه‌ی شجاعت می‌داند تا پائوسانیاس که میان عشق زمینی و عشق والا تفاوت قائل می‌شود، هر سخنران تصویری متفاوت از این مفهوم ارائه می‌دهد و مخاطب را با ابعاد گوناگون آن آشنا می‌کند.

ضیافت؛ از اسطوره تا فلسفه

یکی از ماندگارترین بخش‌های این رساله، روایت آریستوفانس از انسان‌های نخستین است؛ موجوداتی کامل که به فرمان زئوس به دو نیم تقسیم شدند و از آن زمان، هر نیمه در جست‌وجوی نیمه‌ی دیگر خود است. اما نقطه‌ی اوج کتاب، گفت‌وگوی سقراط و نقل آموزه‌های دیوتیما درباره‌ی ماهیت عشق است؛ جایی که عشق نه صرفاً احساسی انسانی، بلکه نیرویی برای حرکت از زیبایی‌های ظاهری به سوی حقیقت، معرفت و کمال معرفی می‌شود.

ترجمه‌ی ماندگار محمدعلی فروغی و روایت روان این نسخه‌ی صوتی، شنیدن یکی از تأثیرگذارترین آثار فلسفه‌ی کلاسیک را به تجربه‌ای دلنشین و تأمل‌برانگیز تبدیل کرده است.

کتاب صوتی ضیافت برای شما مناسب است اگر

به فلسفه‌ی یونان باستان و آثار افلاطون علاقه‌مند هستید.
می‌خواهید با مفهوم عشق افلاطونی و دیدگاه سقراط درباره‌ی عشق آشنا شوید.
از کتاب‌های فلسفی که در قالب گفت‌وگو و روایت ارائه می‌شوند لذت می‌برید.

در بخشی از کتاب صوتی ضیافت: سخن درباره عشق می‌شنویم

آنگاه نوبت به نقل سخنان پائوسانیاس رسید که او چنین گفته بود: ای فایدروس، ما اگر تنها به ستایش اروس و توصیف فواید و محاسن آن اکتفا کنیم، جولانگاهِ بحث تنگ و مجالِ سخن محدود می‌گردد، و اگر اروس یک نوع بیشتر نبود، ما را عذری به دست می‌داد که از آن به‌اختصار سخن می‌توانستیم گفت.

اما به حکم اینکه اروس را انواع گوناگونی است، من تنها به این بحث خواهم پرداخت که آیا این کدام نوع اروس است که سزاوار ستایش تواند بود، تا هر قدر که بتوانم به ستایش آن بنشینم. همه‌ی ما می‌دانیم که آفرودیت و اروس از هم جداشدنی نیستند. و اگر تنها یک آفرودیت بود، یک عشق هم بیش نبود، اما چون دو آفرودیت وجود دارد، پس اروس نیز دو نوع است. آیا از این گفته در اشتباهم؟